Ο εαυτός δεν υπάρχει στον ενικό.
Είναι πολλοί. Και κλείνουν μέσα τους σώμα, πιστεύω, ιδέες, φόβους, θεούς, χέρια, σκοτάδια, μάτια, πλανήτες, φαντασία, λογική,
γονείς, παιδιά, εικόνες που βγάζουν νόημα και εικόνες που δεν θυμάμαι.
Οι εαυτοί είναι άπειροι. Οι εαυτοί είναι νόμιμοι. Οι εαυτοί είναι φίλοι κι εχθροί.
Όταν αποτυπώνεις τους εαυτούς φτιάχνεις άλλο έναν καθρέφτη.
Κανονικό, παραμορφωτικό, γνώριμο.
Ή τον κοιτάς και του λες: Χαίρω πολύ!
Αλίκη Αναγνωσταρά
|
